STRÍÐSLEIKARNIR

Putti fékk framhaldsmenntun í reykfylltum bakherbergjum með þrjá hástafi á hurðum. Í þeim bakherbergjum réð gamli tíminn. (Hóf störf 1975.)  Forstjórar bakherbergjanna fylgdust með af ótta um eigin hag, þegar leið að aldarlokum. Var þá ekki bara í lagi að Putti myndi pota sér inn í dagsljósið og taka þátt í hinni svokölluðu lýðræðisbyltingu. Við hefðum viljað láta það heita svo enda varð það þannig í okkar huga. Hjá þeim var það kallað endurskipulagningin. (“перестройка” (perestroika))

Putti komst alla leið í valdastólinn í þessu gamla keisaradæmi síðar kommúnistaríki, verðandi lýðræðisríki! Þá fagnaði hinn vestræni heimur, sem var einmitt að komast á hápunkt kapítalismans. Á svipuðum tíma og endurskiplagningin spratt sem fræ í grasi verðandi Puttaríkis þá var járnkona ríkjandi á Bretlandseyjum og leikari sem réði í Bandaríkjum Norður Ameríku. Þau tvö spiluðu saman og hófu peningaleikana miklu. Peningar skyldu verða frjálsir undan oki siðferðis og undan hversdagslegum áhyggjum manna. Þetta tókst með svo miklum ágætum að jafnavel stjórnmálaflokkar félagshyggjunnar lögðust á kné sín og mjólkuðu þá kú við aldarlok.

Meira að segja endurskipuleggjandanum mikla, með landakort á enni, frá áðurnefndu ríki var boðið að koma til Íslands til að eiga spjall við leikarann myndarlega. Verkefnið var að hætta öllu stríðsbrölti, enda væri það gamaldags og ekki til neins. Endurskipuleggjandinn með landakortið gekkst inn á þetta enda hafði framleiðsla stríðsvopna sligað ríki hans lengi og ekki aukið veg öreiganna sem áttu að njóta arðs af vinnu sinni. Arður öreiganna hafði umyndast púðurtunnur og járnstykki með hjól eða vængi.

Svo gengur sagan fram. Allt stefnir í einn allsherjar ljóma og peningagleði og er nú hið fyrrverandi kommúnistaríki komið í hinn breiða faðm mammons þess sama og maðurinn með skeggið talaði um á fjallinu í Biblíunni. Allt fór þetta nú á endanum eins og fjallræðumaðurinn hafði almennt varað við en þann þráð rek ég ekki í smáatriðum.

Nú þegar Putti komst til valda er hann vitaskuld frægasti maðurinn á jörðinni og drífur að honum mikinn fjölda ríkra og frægra. Enginn var maður með mönnum nema að hafað heilsað upp á Putta.

Úr þeim hópi sækir sá sem nú er kallaður Appelsínuguli maðurinn, hinn stór-hættulegi og siðlausi forseti Bandaríkja Norður Ameríku. Hann varð frægur fyrir það m.a. að leika hrotta í sjónvarpi þar vestra sem rak fólk úr vinnu. Voru brottrekstrar hans svo sannfærandi að kjósendur töldu hann vel færan um að hreinsa mýri siðleysis og sjálfselsku sem peningaleikarnir höfðu ræktað með sumu fólki. Nú er ég kominn fram úr mér.

Putti var þarna glaður og hress og baðaði sig í aðdáun hinna heimsfrægu. Kom meðal annars oft hálfnakinn fram. Vill Putti nú hafa í sínu landi ríkt fólk eins og í útlöndum. Gefur hann þá vinum sínum til hægri og vinstri eignir öreiganna, sem síðan fara í peningaleiki um allan heim. Kaupa sér snekkjur, hús og hallir sem og fótboltalið. Allir una glaðir við sitt. Verða nú hinir ríkari ríkari og hinir fátæku fátækari eins og járnkonan og leikarinn höfðu lagt upp með. Rennur svo dagurinn upp sem skeggi á fjalli, til forna, hafði varað mannkyn óvart við, um að mammon væri ekki vinur manna hvað þá siðaðra manna. Ekki skorti að allir viðkomandi peningaleikmenn tilheyrði söfnuði hans. Fer nú allt forgörðum sem getur farið forgörðum í heimi peningaleikanna.

Dag nokkurn, eftir förgörðun, situr Putti í höll sinni og áttar sig á því að peningaleikarnir sækja nú fast að Jaðarlandinu HANS. (Úkraína = Jaðarland.) Þar eru hinir ógurlegu kósakkar, afkomendur þeirra sem flúðu ofsóknir hins rússneska keisaradæmis í gegnum tíðina, ef marka má vitringinn á netinu. Í Jaðarlandi er líka sama trúin - maður lifand. Þetta er bara ein samansúrruð menning, sem ekki skildi slíta í sundur. Minntist Putti þess sem ungur bakherbergjamaður í leyniverkefni rétt við fallandi tjaldskör járntjaldsins (1990) að lofað var - að ekki skildi Jaðarlandið (Úkraína) dregið undan Rússneska birninum, þó sjálfstætt væri, eins og stefndi í með hin 12 ríkin. Þetta mátti alls ekki gera með hertólum. Putti ályktaði að það skildi heldur ekki gert með öðrum áhrifaríkum aðferðum – svo sem með lykt af peningum. Um þetta eru deilur en maðurinn með landakortið á enninu hélt þessu fram.

Hugsar Putti með sér að hann verði að minnsta kosti að tryggja sér siglingarleið til suðurs og tekur herskildi skagann í Svarta hafinu sem oft hefur verið barist um. Urðu vanmáttug mótmæli gegn því. Enda var samúð vestræns siðferðis með þessu gamla samkomulagi. Heldur hann síðan uppi nokkrum skærum við austurlandamæri Jaðarlandsins mikla sem býr yfir margskonar auðæfum í jörðu niðri og á yfirborði jarðar. Á þessum tíma eru peningamenn farnir að gera hosur sínar grænar í Jaðarlandinu. Ameríkumenn nokkrir og þar á meðal einn forsetasonur eins og frægt er. Margir sáu sér leik á borði.

Brátt þrýtur nú Putta þolinmæði og sendir hann hinn mikla Rauða her, sem sá hét í eina tíð, og vildi taka Jaðarlandið herskildi. Kemur þá í ljós að enn lifir kraftur í kósökkunum og þeir reka Rauða herinn af höndum sér að mestu. Nú er allt í járnum og peningar vilja frið og frelsi.

Það gengur hvorki né rekur í friðarumleitunum því að Putti vill bara hafa Jaðarlandið fyrir sig enda hafði því verið lofað um aldur og ævi. Í Jaðarlandinu eru eins og áður segir mikil auðævi sem ekki veitir af fyrir keisaradæmi Putta. Putti hefur menntun sína og menningu úr bakherbergjum með hljómmiklum hástöfum. Putti er ekki til í að landið HANS verði eiginlegt lýðræðisríki en samt hluti af peningaleikunum.

Nú er því efnt í stríðsleika til lausnar á vandanum. Það skulu framleidd stríðstól í stórum stíl. Almenningur um alla Evrópu býr sig undir stríð en hér upp á Íslandi er þetta látið heita eitthvað allt annað. Nýlega kom fram hjá almannavarnarmanni að Íslendingarskuli skuli eiga matarbirgðir til þriggja daga af öryggisástæðum. Ekki nefndi maðurinn stríð. Nú skal svo setja í lög þjóðarvá. („ nýjar áskoranir“) Enginn talaði um stríð í því sambandi en allt annað nefnt.

Yfirstjóra stríðsmála frá Evrópu var boðið til Íslands nýlega. Var honum hált á svellinu rétt við (stríðs) öryggissvæðið. Hálkan var svo mikil að hann lenti í fanginu á utanríkiskonunni með svo miklum bægslagangi að skipulagður kossaflensinn varð næstum að munnkossi. Þið eruð að gæta að öryggi okkar í Evrópu - okkar augu og eyru en alls ekki út af því að það sé að koma stríð. Nei, nei, nei. Þessu ruddi hann úr sér með bros á vör í viðtali.

Ásgeir Beinteinsson